Bir kun bir yigit bilan qiz

odnoklassnik saytida tanishib

qolibdi... Uch oy gaplashibdi...

Keyin yigit qizGa sevGi izhor

qilibdi, qiz ham yigitGa urganib

qolGan ekan... OraDan kunlar

o'tib yiGit qizGa rasm qo'y

debdi qiz rozi bolib va o'z

rasimini qo'yibDi. Qiz yigitGa

siz ham qo'ying enDi debDi....

ShunDa yiGit aytibDi - Kel

yaxshisi kurishamiz o'shanDa

mani ko'rasan... dibDi qiz rozi

bolibDi...Qiz

uchrashuvGa chiqibDi. OraDan

ancha vaqt o'tib, bir payt

orqaDan ovoz eshitilDi.. Qiz

darxol orqaGa qarasaki ne ko'z

bilan

ko'rsinki nogironlik

aravachasiDa bir yigit

o'tirib kulib turar eDi. Qiz

yig'lab yuborDi.

Yigit shunday chiroyli ediki

ko'rgan inson

xavas qilguDek. YiGit qizGa

savol berDi...

- Mani tashlab ketasanmi ...?

- Yo'q...!

- Mani shu holimDa qabul

qilasanmi...?

- Xa ...

- Mani sevasanmi...?

- Bor vujudmDim bilan...

- ManGa turmushGa chiqishGa

rozimisan....?

Qiz qat'iy turib....

- Sizni borliGizcha qabul

qilaman dedi... Yigit

aravachaDan turib...

- Man sani sevaman jonim...

Sani sinaDim xalos....

Sani tanlab

aDashmaGan ekaman....!

Qizni esa ko'z yoshlari

gapirarDi xalos...

SevgiDa asosiy narsa bu mexr

va ishonch...