Bir paytlar mana shu biz

yashayotgan olamda sevishni

va sevilishni juda-juda istagan

bitta yigit yashagan ekan.

Ajoyib kunlarning birida u o’zi

istagan sevgisini va nihoyat

uchratibdi. Bu shu qadar

chiroyli va beg’ubor tuyg’u

ediki….

“ Men unga teginmasligim

kerak ... Men xatto uni

quchoqlay olmayman … Men

undan xech qachon bo’sa

olmayman.. Men bilan uni faqat

mana shu nozik qisqa tutashuv

ushlab turibdi xalos… Men 27

yoshli yigit. Men xatto qachon

kelib qachon ketishini xam

bilmaydigan bir go’zal hilqatni

sevib qoldim.

Men uni ertaga xam qayta

ko’rishim uchun xam bugungi

azoblarga chidashim kerak… “

Shaxsiy ruhshunosim aytdi ki,

“ Xar bir yangi kunim yana va

yana yangi ayriliq va azoblarni

tayyorlab turarkan. . Men uni

tinch qo’yishim, O’zimdan Halos

etishim kerak “ emish

Bu go’yo xech qachon yo’l yo’q

bo’lgan chegaralar ortidan bir

biriga termulgan ko’zlarga

o’xshaydi.

“U meni tashlab ketishimdan,

uni unutib qo’yishimdan

qo’rqardi . Men “Xech qachon

tashlab ketmayman” deb

aytdim, Xatto hayolimda xam

uni xech kimga bermasligimni

anglardim.

Ammo u baribir qo’rqardi. U

menga ishonmasdi.

Biz ikkimiz xam bu dunyoda

nimagadir juda qattiq

ishonishni istardik. Ammo

nimaga?

Biroq biz baribir bir birimizga

ishonishimiz shart.

Men ezilib ketdim. Xa! Tan

olaman juda qattiq ezilib

ketdim.

Ko’z yoshlaring qurib

tugaguncha

yig’layverarkansan…

Yig’layverarkansan, to yana

ado bo’lguncha shuni o’ylab

barbod bo’larkansan.

Men faqat o’zim uchun emas,

yoki Malak uchun emas …

— o’zim kabi bir umr o’z

sevgisini istab umid bilan

yashagan ammo erisholmay

armon bo’lgan yigitlar uchun

xam yig’lardim…